De zeven bedelaars – Tehillim


Het lied van de zeven dikke zusters uit “de zevende bedelaar” van Pearl Abraham.

Psalm 19:2-5

2 De hemel verhaalt van Gods majesteit,
het uitspansel roemt het werk van zijn handen,
3 de dag zegt het voort aan de dag die komt,
de nacht vertelt het door aan de volgende nacht.
4 Toch wordt er niets gezegd, geen woord
gehoord, het is een spraak zonder klank.
5 Over heel de aarde gaat hun stem,
tot aan het einde van de wereld hun taal.

.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Hier is je bruidegom – een geslaagde alijah


Geplaatst in Hannah Yakin | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Interview met Hannah en Abraham Yakin


Video | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

De Nieuwe Hebreeuwse Vrouw–opmerking bij Zeruya Shalev’s “De Tweede Familie”


In de Verenigde Staten werden vrouwelijke schrijvers vanaf hun eerste optreden in de literaire wereld, doorgaans als de vijand gezien. Dat is althans de mening van sommige feministische letterkundigen. Als dat zo is, dan zou je kunnen zeggen dat voor vrouwelijke schrijvers in Israël geldt, dat zij op het toneel kwamen als de zuster of dochter van een mannelijke schrijver. Aan het einde van de 19e eeuw al, werden vrouwen publiekelijk uitgenodigd om bij te dragen aan de tijdschriften van Eliezer Ben Yehuda, de vader van het moderne Hebreeuws.

“Alleen vrouwen zijn in staat om het Hebreeuws nieuw leven in te blazen, deze oude, vergeten, droge en moeilijke taal, door haar te vullen met gevoel, tederheid, soepelheid en subtiliteit.”

Het zou echter nog een eeuw duren, tot het begin van de jaren 80, dat vrouwen werkelijk gingen bijdragen aan de ontwikkeling van de roman. Bestaat er nu zoiets als een typisch vrouwelijke roman of vrouwelijke schrijver? En in de context van de geschiedenis van Israël, hoe zijn in de werken van Israëlische vrouwelijke schrijvers, de ontwikkelingen van de positie van de vrouw in de samenleving terug te herkennen?

Je zou mogen verwachten dat vrouwen in de moderne Hebreeuws roman een bijzondere plaats innemen. De Hebreeuwse literatuur vanaf het einde van de 19e eeuw ontwikkelde zich vanuit de Russische literatuur. Het was daarom ook verbonden met het socialisme van de 2e helft van die eeuw. De sociale en seksuele gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen werd tenminste in theorie benadrukt. In de moderne geschiedenis van Israël leken vrouwen volkomen gelijkwaardig te zijn geworden aan mannen: in het leger en in de kibboets leek er sprake van volstrekte gelijkheid en gelijkwaardigheid. Dat werd zelfs zo sterk gevoeld, dat er nauwelijks iets te bespeuren was van het feminisme als een beweging die de gelijkwaardigheid van de vrouw moest bevechten. Dat kwam ten dele ook, omdat velen meenden dat de verwerkelijking van het socialisme in Israël die gelijkheid vanzelf tot stand zou brengen, zodat een aparte feministische beweging niet nodig lijkt te zijn. Op dezelfde wijze redeneerde Simone de Beauvoir in de jaren 60. Ook zij liet zich nooit feminist noemen.
Maar in de jaren 60 was het socialisme of het zogenaamde sociale zionisme al op zijn retour in Israël. De immigratie vanuit Europa en de Arabische landen had in die tijd de bevolking van de staat van Israël verdubbeld. Een groot deel van de bevolking van Israël had geen innerlijke band met de bewegingen van het zionisme en socialisme van voor de grondvesting van de staat.
De literatuur van het moderne Israël werd echter tot voor kort beheerst door schrijvers die met dit socialisme en zionisme waren opgegroeid. Daaruit kun je concluderen dat het thema van de positie van de vrouw bij hen nauwelijks ontwikkeld werd. Immers, wie de gelijkheid van man en vrouw verwachtte van een socialistische maatschappij is niet geneigd het in het bijzonder voor de positie van de vrouw op te nemen. Het is pas sinds de laatste tijd dat er schrijvers optreden, ook vrouwelijke schrijvers, die niet zijn opgegroeid met dit vroege sociaal zionisme.
Hoe zit het dan met de zogenaamde Nieuwe Hebreeuwse Vrouw in de literatuur van Israël? Hoe is het met haar gesteld zowel als onderwerp in de roman, als ook als schrijver van romans? We weten ongeveer wie zij is: de gelijkwaardige partner van mannen in elke laag van de samenleving, maar met een specifieke eigen beleving van de werkelijkheid en een herkenbaar andere benadering van de functie van taal en tekst als middel van uitdrukking.
In de roman die wij onlangs gelezen hebben in de Olterterper Kring, krijg je de indruk dat de schrijfster juist afrekent met de Oude Hebreeuwse Vrouw. De aarzelingen van Ella, haar diepe afhankelijkheid aan haar mannelijke partners, haar ambivalente houding tegenover haar kind maken haar zwak en feminien in de verkeerde zin van het woord. Haar kalme beslissing echter aan het eind van het boek, waarin ze de romantiek van het gevoel opzij zet voor de nuchterheid van het verbond, lijkt op de geboorte van de Nieuwe Hebreeuwse Vrouw. Is dat geen echo van de pragmatische instelling van de zionistische vrouwen in de kibboets? Maken we in deze roman, De Tweede Familie, niet juist de geboorte van deze nieuwe vrouwelijke rol mee?

Geraadpleegde literatuur:

The Boom in Contemporary Israeli Fiction, Alan Mintz (ed.), Hanover (New England), 1997.

Geplaatst in Zeruya Shalev | Een reactie plaatsen

De tweede familie – fragment 2


De bespreking van de hoofdstukken; de structuur van de roman.

Geplaatst in Zeruya Shalev | Een reactie plaatsen

De personages van de roman – fragment 1


Eerste fragment van de boekbespreking in de Joodse Literatuur groep van de Olterterper Kring op maandag 14 januari 2013.

Ella Miller-Goshen

Amnon Miller

David en Sara Goshen

Talia

Keren

Maja, Jotam

Gili Miller

Rami Regev

Dina

Oded en Amichal Sheffer

Geplaatst in Zeruya Shalev | Tags: , | Een reactie plaatsen

De tweede familie


Overzicht van de hoofdstukken van het boek

De verhaalklok:

1e kwadrant: de hoofdrolspelers en hun karakter

2e kwadrant: de missie en de helpers

3e kwadrant: de uitvoering en het falen

4e kwadrant: het nieuwe begin of het succes

Toegepast op de roman denk ik dat we 2 klokken kunnen onderscheiden. Kijk maar eens of je het hiermee eens bent

1e “klok”

1e kwadrant: introductie van de hoofdrolspelers

1. Amnon probeert scheiding te voorkomen.
2. Ella heeft een gesprek met haar vader, en ontmoet Michal de moeder van Jotam. De zoon van Ella, Gili, raakt bevriend met Jotam.
3. Gesprek tussen Ella en haar moeder, Sarah. Het verhaal van de sabbatviering op school.

2e kwadrant: de 1e missie van Ella
4. Ella wil na haar gesprek met haar vader “toegeven” en doet een plechtige gelofte. (P. 82)
5. Gesprek tussen Ella en de psychologe Dina.
6. Ella’s fantasie over de mogelijke hereniging met Amnon.
7. Ella bezoekt Amnon; verbergt zich voor Gili op de wc.

3e kwadrant: het falen van de missie
8. Ella stort in wanneer Amnon de verzoening weigert.

4e kwadrant: een nieuw begin
9. Dina adviseert Ella om er genoegen mee te nemen en misschien weer naar een andere man op zoek te gaan.
10. Een avondje uit met ongevraagd advies van Rami Regev.

2e “klok”
1e kwadrant: de ontmoeting met Oded

11. Na de vliegreis naar Barcelona vindt de 1e echte ontmoeting met Oded plaats.
12. Intermezzo: Gili mist zijn vader.
13. Het 1e bezoek van Oded; de uitgebreide analyse van Ella’s scheiding.

2e kwadrant: de relatie met Oded en de opbouw van de 2e familie begint
14. Beschrijving van de picknick, waar Michal aan Ella vertelt over de scheiding tussen haar en Oded. Ontmoeting met Keren.
15. Het 2e, nachtelijke bezoek van Oded; de scène met de vast zittende sleutel in de slaapkamerdeur.
16. Oded en Ella bezoeken de ouders, Sarah en David. Oded verwijdert vakkundig een visgraat uit de keel van David. Daarna de scène in de speeltuin, het kijken naar de kinderen. In het gesprek tussen David en Oded komt heel even het antisemitisme aan de orde.
17. Gesprek van Ella met Amnon; Oded en Ella spelen “liefdesspelletjes” om de kinderen alvast te laten wennen aan de nieuwe relatie en aan elkaar.
18. Ella moet Gili nu vertellen over het aanstaande nieuwe familieverband. Daarnaast krijgt ze ruzie met Amnon over de verkoop van de flat.

3e kwadrant: de verhuizing, de ruzies en de vervreemding.
19. Het verhaal van de verhuizing. De dubbelzinnigheid van het nieuwe huis: Ella voelt zich gast.
20. 1e dag in het nieuwe huis; de onverschilligheid van Oded tegenover Gili: “ik hou niet van teddybeertjes.” (Beertje “Schotlag.”)
21. Ruzie tussen Ella en Oded waar alle kinderen bij betrokken raken. Ella verlaat de woning, maar Gili heeft een oplossing, pizza voor iedereen.
22. Ella en Oded bezoeken Orna en Danni in Galilea. “Accepteren, niet kritiseren.”

4e kwadrant: op het dieptepunt van de crisis slaat de woede om in acceptatie
23. Ella zoekt eerst zelfstandige woonruimte, maar belt de makelaar af. Vind na 3 weken diepe verwijdering Oded ingestort in zijn praktijk. Wanneer ze de kwetsbaarheid van Oded ziet, is er een ommekeer. Ze helpt hem overeind en steunt hem. Dat is de geboorte van de 2e familie als een verbond.
24. Bij de begrafenis van Keren staan alle 4 bij elkaar. Amnon, Michal, Oded en Ella. De zoektocht naar het geluk heeft plaatsgemaakt voor een enigszins somber realisme, waarmee ze hopen het leven toch nog draaglijk te kunnen maken

Geplaatst in Uncategorized | 1 reactie

De zevende bedelaar – Pearl Abraham


DE SCHRIJFSTER

BIOGRAFIE

Niet beschikbaar in het Nederlands.

DE ZEVENDE BEDELAAR

In ‘Vreugde der wet’ beschreef Pearl Abraham (1960) de chassidische wereld voor het eerst vanuit vrouwelijk perspectief. Haar roman ‘Afstand van Amerika’ ging over het huwelijk van een chassidische vrouw. Beide romans zijn traditioneel van vorm. ‘De zevende bedelaar’ is experimenteler van structuur, waarbij oude chassidische verhalen zijn verweven met het hedendaagse verhaal van een joodse familie in New York. De talmoedstudent Joel raakt geobsedeerd door de verhalen van de 19e-eeuwse kabbalist Nachman van Bratslav (in 1989 verscheen een keuze daaruit in vertaling als ‘Maak gebeden van mijn verhalen: verhalen van rabbi Nachman van Bratzlaw’). Dat is tegen de zin van Joels vader, die Nachmans messiaanse streven beschouwt als een afwijking van de chassidische leer. Als Joel op mysterieuze wijze verdrinkt, wijt men dit aan de kwalijke invloed van Nachmans verhalen. Later komt Joel als geest terug om een onvoltooid gebleven verhaal van Nachman, ‘De zevende bedelaar’, van een slot te voorzien. Abraham laat zien hoe de chassidische traditie altijd bezeten is geweest door de macht van de taal als middel om God te kennen.

Geplaatst in Pearl Abraham | Een reactie plaatsen

Hier is je Bruidegom – Hannah Yakin


DE SCHRIJFSTER

BIOGRAFIE

Hannah Yakin (geb. Van Hulst) is de dochter van Jan van Hulst en Paula Horowitz. Als kind tijdens de Tweede Wereldoorlog kon ze niet naar school. Ze vulde in die tijd gebruikte schoolschriften met haar eigen verhalen en tekeningen. Laten studeerde ze aan de Kunstacademie Artibus in Utrecht, en bij Paul Colin in Parijs. In 1956 emigreerde zij naar Israël. Ze studeerde Hebreeuws in kibboets Ein HaSjofeet en werkte daarna als tekenlerares in het psychiatrisch ziekenhuis Talbieh, Jeruzalem.

In 1957 trouwde ze met Abraham Yakin. Het echtpaar kreeg acht kinderen.

Samen met haar man Abraham heeft Hannah Yakin tientallen tentoonstellingen gehouden in onder meer Israël, de Verenigde Staten en Nederland. Tegenwoordig houdt ze zich voornamelijk bezig met schrijven.

Van haar verhaal Of Tortoises and other Jews waarin zij haar vader eert die actief was in Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog, maakte Patricia O’Donnovan het toneelstuk Jan’s daughter. In 2004 werd dit toneelstuk tijdens het internationale poppenspelfestival in Meppel uitgevoerd.

HET BOEK

Toen in 1956 de staat Israel werd gesticht, zat Reinie nog op school. Na haar eindexamen vertrok ze naar Israel waar de douane voor haar een Hebreeuwse naam verzon: Jardena – ook een rivier! In dit boek beschrijft ze haar leven in de jonge staat, betrokken, en met veel gevoel voor humor. Aanvankelijk heeft ze het daar niet makkelijk tussen vele door de oorlog getraumatiseerde inwoners die daar een nieuw leven proberen op te bouwen. In 1957 trouwt ze met Nathan, een Irakese schilder: in de loop van de tijd groeit het gezin uit tot 8 kinderen. Met verve beschrijft de auteur hun geboorte, adoptie en andere belangrijke, soms ook tragische gebeurtenissen in het grote gezin.

Daarnaast gaat het boek echter ook in op andere aspecten van het leven in de joodse staat: boven elk hoofdstuk staat een jaartal, vanaf 1956 t/m 2003. Daarmee wordt de aandacht gevestigd op o.a. actuele gebeurtenissen en politiek belangrijke feiten in het land, zoals: 1972: de moord op de atleten in Munchen; 1976: de kaping van het Air France-vliegtuig in Entebbe; 1995: de moord op Rabin. Samen geven die hoofdstukken een overzicht van Israels geschiedenis en tonen tegelijk hoezeer het leven van alledag er door de actualiteit wordt beinvloed.

Geplaatst in Hannah Yakin | Een reactie plaatsen

De Tweede Familie – Z. Shalev


De schrijfster

De Roman – De Tweede Familie

En dan is het afgelopen. De liefde is mislukt. Van de ene op de andere dag vraagt Ella haar man de woning te verlaten –  voorgoed. Zij blijft achter met hun gemeenschappelijk kind. Dan komen de vragen en de twijfels: is het mogelijk opnieuw te beginnen? Ella ziet zich geconfronteerd met de angst voor grote eenzaamheid, met neerslachtigheid en met het vreselijke gevoel dat ze haar kind vaderloos heeft gemaakt.

De tweede familie is een hartverscheurende roman over een dappere vrouw die haar lot in eigen hand neemt en zich moet verzoenen met de onzekerheden die een onvermijdelijk afscheid met zich meedraagt. Uiteindelijk telt alleen de liefde.

Biografie

Zeruya Shalev (Hebreeuws: צרויה שלו) (geboren 13 mei 1959) is een  Israëlische bestsellerauteur.

Zeruya Shalev werd geboren op de Kibbutz Kinneret. Ze heeft een doctoraal in bijbelstudies en werkt als literair redacteur bij  uitgeverij Keshet.

Op 29 januari 2004, toen ze terugkeerde naar haar huis in Rehavia, Jeruzalem, nadat ze haar kind naar de kleuterschool had gebracht, blies een Palestijnse zelfmoordenaar zichzelf op in een stadsbus toen ze voorbijkwam. Het kostte haar vier maanden om te herstellen van haar verwondingen. Shalev is getrouwd met Megged, zoon van Aharon Megged Ayal. Haar neef is de auteur Meir Shalev.

Shalev publiceerde vier romans, een dichtbundel en een kinderboek. Haar romans Love Life, Man en Vrouw en Thera hebben lovende kritieken gekregen zowel in Israël als in het buitenland. Ze zijn vertaald in 21 talen en waren bestsellers in verschillende landen. Shalev is bekroond met de Boek Publishers ‘Association’s Gold en Platinum prijzen, de Duitse Corine Literatuurprijs (2001), de Franse Amphi Award, en de acum prijs drie keer (1997, 2003, 2005).

Man en vrouw werd genomineerd voor de Franse Femina prijs(2002), en is opgenomen in de Franse Fnac lijst van de 200 beste boeken van het Decennium.
De roman Love Life is in  de Duitse krant Der Spiegel opgenomen in de lijst van de twintig beste romans van de laatste veertig jaar, naast werk van Saul Bellow en Philip Roth.
Love Life is ook aangepast voor het witte doek als Love Life (Duitse titel Liebesleben), een gezamenlijk 2007 Duits / Israëlische film, geregisseerd door Maria Schrader.

[Vertaald van WIKIPEDIA]

Geplaatst in Zeruya Shalev | Een reactie plaatsen